و باز هم تعطیلات خود را چگونه گذرانده اید - تیر ماه 97

سلام درود

ما باز هم برگشتیم با کوله باری از خاطرات و اتفاقات عالی

تعطیلات تاستانی امسال هم  شروع شد و قبل از اینکه بخواهد شروع شود پایان یافت و اینقدر که نفهمیدیم که کی تمام شد ولی خدا رو شکر همه چیز عالی بود و بر وفق مراد. پسرمان هم که خدا رو شکر دیگر مردی شده برای خودش و هر روز بزرگ شدنش رو را بیشتر از روز قبل احساس میکنم هر چند بعضی اوقات شیطنت های بچگانه اش را دارد و مادر را حسابی مورد لطف و عنایت خود قرار میدهد. از اوضاع و احوال خودمان بگوییم که با زهم به لطف خدا خوبیم و کج دار و مریز با این دوران طی میکنیم و تا زمانی که در خانه مشغول استراحت هستیم همه چیز طبق روال پیش میرود ولی تا یه کمی تکانی به خود میدهیم و آشپزی و تمیزی و. .... تمامی انرژی اینجانب ه پایان می رسد و نفسی بر جان نمیماند ولی خدا رو شکر که این روزها هم میگذرد و چیز زیادی باقی نمانده.

بازار دیلمان

از تعطیلات امسال بگویم  که با شروع تعطیلات مسافرت ما هم شروع شد و به اتفاق همسر جان راهی شمال شدیم و کوله بار بستیم و رفتیم گیلان از گرمای هوای چه بگویم که قابل وصف نبود و اصلا خبری از اکسیژن نبود. تو راه رفتن وقتی دمای هوا ی منجیل رو تو ماشین 45 درجه دیدم به شوهر جان گفتم بهتره برگردیم تهران و به مسیر ادامه ندهیم ولی بعد از تماس های تلفنی با ییلاقات خودمان فهمیدیم که اوضاع اونجا خیلی خوبه و رفتیم و در این بین ناچار بودیم 1 روز را در منزل مادر شوهر جان سپری نماییم و اون روز اندازه ی تمام روزهای تعطیلات طول کشید از شدت گرمای هوا. خلاصه صبح شنبه راهی ییلاق شدیم و واقعا اونجا بود که معنی شعر میان ماه من تا ماه گردون  تفاوت از زمین تا آسمان است رو فهمیدم.  هوا عالی عالی و خنک و حتی بعضی از اوقات سرد و وقتایی که من میخواستم بخوابم ساعت دو ظهر حتما باید پتو میکشیدم وگرنه از سرما یخ میکردم. شباش که دیگه جای خودش رو داشت و اینقدر سرد بود که باید حتما از تشک و لحاف پشمی استفاده میکردی . آراد من هم که تا میتونست از تک تک لحظاتش استفاده کرد و از صبح خروس خون تا خود تاریکی هوا با چندتا دوست جدیدی که پیدا کرده بود حسابی مشغول بود و مطمئنم که بهش خیلی خوش گذشت و لذت برد. تو اون هفته چندین جا رفتیم برای گردش و تفریح و از همشون بهتر مسیر شاه شهیدان بود که غیرقابل وصف بود مه تا خود زمین نشسته بود اونم تو 25 تیر که همه داشتن از گرما خفه میشدن از خنکی مه لذتی میبردیم که نگو . مسیر بازگشت هم که باز هم یک شب در کنار گیلان به سر شد و از گرما تا خود صبح له له زدیم  و ساعتای 10 صبح بود که برگشتیم تهران و اینجوری بود که پرونده ی سفر یک هفته ای ما به پایان رسید.

هفته ی دوم هم مشغول خونه تکانی و تمیزی و نظافت منزل شدیم و و تقریبا سه روزی هم طول کشید تا به سر انجانم رسید و این پروژه هم به پایان رسید و یه روزی هم تو این وسطا آرادم رو بردیم برای تماشای خاله قورباغه و بعد هم شام رو در کنار هم و صرف کردن و آخر شب خونه و خستگی و درماندگی من. این یه مدت هم کلاً یا تو پارک بودیم با آراد و یا به همراه همسر جان در استخر به سر میبردن و یه چند روزی هم خواهر شوهر جان از شمال میهمان ما بودند و به اینصورت سپری شد. و اما مفیدترین کاری که کردم این بود که بالاخره گل پسرمان را بعد از کلی بررسی های فراوان و بسیار در پیش دبستانی ثبت نام نمودیم و انگار که کوله باری از دوشمان برداشته شد و راستی آرادی الان چند مدتی هست که کلاس نقاشی هم میرود و از شرایط جدیدش بسیار راضی و خوشحال است . البته ثبت نام برای کلاس های چرتکه هم نموده ایم ولی قرار است تا وقتی که به حد نصاب برسد به ما خبر دهند و آراد بی صبرانه منتظر شروع کلاسش است.

این روزها کلا مدل حرف زدنش هم عوض شده و حرف های میزند که نگو و نپرس نمونه اش:

• مامان پاشو دیگه شوهرت اومده پاشو یه سلامی بکن یه چایی بهش بده بخوره (من بعد از کلی کار کردن تو اتاق دارز کشیده بودم تا یه کمی خستگیم برطرف بشه)
• بابا اینقدر مامان منو اذیت نکن اگه اذیتش کنی میپره ها (همینجوری یه دفعه موقع خوردن عصرونه در کنار هم)
• مامان مردا وقتی عروسی میکنن چی میشن منم میگم داماد (بعد از دیدن عکس عروسی ما)  آراد ادامه میده من میخوام داماد بشم ولی اولش باید درس بخونم  و دکتر بشم بعدا بهش میگم اگه داماد بشی باید از پیش من بری میگه ایراد نداره میام بهت سر میزنم خیالت راحت باشه